آرزوی سوخته!

حوادث رکنا: روزهای زیادی را به طور پنهانی در گوشه و کنار اتاقم اشک ریختم چرا که نمی توانستم سرزنش ها، نگاه های تحقیرآمیز و نیش و کنایه دیگران را تحمل کنم اما دیگر حتی گریه های شبانه هم نمی تواند آرامم کند. خیلی دوست داشتم صدای گریه ها و خنده های یک نوزاد در فضای خانه ام بپیچد تا مجبور نباشم این نگاه های طعنه آمیز را تحمل کنم، به همین دلیل تصمیم اشتباهی گرفتم که زندگی ام را زیر و رو کرد و آرزویم را سوزاند …