رنجنامه نوعروس جوان از دو سال زندگی با شوهر رفیق باز

رکنا:نمی دانستم قصه چیست ،پدرم هم مجال نداد کسی حرفی بزند. به اصرار مادرم با چادر سفید، سینی چای را به اتاق آوردم. زن عمویم بادیدن من از جا برخاست و گفت :خوش آمدی عروس نازم. او صورتم را بوسید و با این که از کودکی همدیگر را می شناختیم وقتی مرا در آغوش کشید احساس غریبی کردم.