روایتی از مردگان بی ترحیم و سوگواران خاموش/ گریستن بی آغوش

حوادث رکنا: «دختر گریه کن باباست. ۴ تایش را دارم و دلم قرص است که مجلسم گریه کن دارد.» این را همیشه پدربزرگ می‌گفت. یکجوری دلش به گریه کن‌های مجلسش خوش بود که نگو. بیچاره نمی‌دانست اصلاً مجلسی در کار نخواهد بود؛ نه ختمی و نه شب هفتی و نه تشییعی.