حوادث رکنا: خیلی آشنا به نظر می رسید و در نگاه اول او را نشناختم. اما وقتی برگشتم و دوباره به چشمانش خیره شدم با دیدن لبخندش، حافظه ام به کار افتاد و یادم آمد چه روزهای قشنگی را با این دوست قدیمی پشت میز مدرسه طی کرده ایم. در آن لحظه با خوشحالی اسمش را صدا زدم و گفتم: نیلوفر تو کجا این جا کجا؟ بعد از حدود ۱۵ – ۱۴ سال که از همدیگر دور افتاده بودیم امروز با هم روبه رو شده ایم و باید جشن بگیریم.