رکنا: بیمارستان یافت‌آباد خلوت‌تر از همیشه است. از آن ازدحام و شلوغی همیشگی خبری نیست جز چند همراه بیمار که ماسک به دهان و بینی‌شان زده‌اند و کنار هم روی ردیفی از نیمکت‌های داخل محوطه بیمارستان نشسته‌اند، کسی داخل محوطه نیست. نگاهم با نگاه‌های نگران و مضطرب همراهان بیماران گره می‌خورد. راهم را کج می‌کنم و سمت اورژانس می‌روم. گمان می‌کنم بیمارستان تعطیل است. غیرازچند پرستار و چند مأمور انتظامات کسی در اورژانس نیست. برخی‌ها که احتیاط کرده‌اند، ماسک پوشیده‌اند و برخی بدون ماسک در چند قدمی مراجعه کنندگان مشکوک به کرونا ایستاده‌اند.